| surakrai's profileM a X c H a N - S p a c ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
รัก|สาม|เศร้าอีกครั้งที่ได้ดูหนัง ของ GTH แล้วชอบ
ชอบมากๆ เราชอบหนังเรื่องนี้มากๆ
จากที่เคยชอบเรื่อง "เพื่อนสนิท" ในสมัย ม.ปลาย มาแล้ว
กลับชอบเรื่องนี้มากกว่า
ไม่ใช่เพราะมีประสบการณ์รักสามเศร้ากับเพื่อนแบบในนั้น
แต่เป็นเพราะ เราเห็นสิ่งที่หนัง ได้ถ่ายทอดออกมาให้เรา
มากกว่าความเป็นหนัง เศร้า หนึ่งเรื่อง
หนังเรื่องนี้ ส่งผ่านสิ่งดีๆ มากมาย ให้คนดูได้รับ ถ้าสัมผัสมันได้ ก็จะรู้
หนัง ให้เรารู้ ความยิ่งใหญ่ของคำว่าเพื่อน คุณค่าที่แท้จริงที่เพื่อน มีให้กัน...และกัน
ที่หลายคนไม่เคยได้พบ
ความรักที่มีค่าและงดงาม ที่แท้จริงคือ ความเสียสละ
การที่เพื่อนหนึ่งคน เสียสละ"ความรัก"ของตนเอง ให้กับ "คนที่ตนรัก" มีค่ามากมาย
กว่าการที่ตน ได้"ความรักนั้น" ไว้เอง ในเมื่อ เพื่อนมีความสุข เราก็ควรจะมีความสุข - น้ำ + ฟ้า
การได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข ก็มีค่ามากกว่าสิ่งไหนๆ ในโลกนี้
การเพื่อน หนึ่งคน เสียสละชีวิตในอนาคตของตนเอง เพื่อ เพื่อนอีกหนึ่งคน ที่อนาคตที่ดีหายไป
เพื่อนเติมเต็มอนาคตให้แก่ "เพื่อน" ของตัวเอง เพื่อนที่ตัวเองรัก - พายุ + น้ำ
การเสียสละ คือ ความรักที่ยิ่งใหญ่ ที่หาได้ยากในโลกแห่งความเป็นจริง
การรับผิดชอบต่อหัวใจและความรู้สึกต่อตนเอง ไม่ปล่อยให้มันผ่านเลยไป
การยอมรับความจริงแม้มันจะปวดร้าวยากเกินจะรับไหว
แนวคิดที่เป็นสัจธรรมที่ไม่ค่อยพบเห็นในหนังวัยรุ่นเรื่องอื่นๆ
แม้หนังเรื่องนี้จะแสดงถึงความใกล้ชิดที่ไม่เหมาะสมกับความคิดความรู้สึกของใครๆหลายคน
เนื่องจากว่า มันอาจสอนให้เพื่อน รัก เพื่อน
แต่มันก็เปนเรื่องที่อาจเกิดขึ้นจริงกับชีวิตใครๆ หลายๆ คน หนัง ย่อมสะท้อนชีวิตจริงของ "มนุษย์" ไว้เสมอ
แต่ถ้าเพื่อนรัก เพื่อน ด้วยความรักที่บริสุทธิ์ ด้วยความรักที่แท้จริง แม้มันจะเป็นความรักจากเพื่อน ก็มีค่ากว่าวามรักไหนๆ
หนังอาจใช้วาจาที่ไม่เหมาะสมแก่ วัยเยาว์ แต่ มันก็เป็นเรื่องจริงที่เราพบได้ทุกวัน
ซึ่งการที่เด็กจะเข้าชมหนังเรื่องนี้ ควรมีผู้แนะนำ เพราะอาจไม่เข้าใจหนัง และตีความในทางที่ผิด ก็เป็นได้
ความจริงที่ยิ่งใหญ่ ที่แผงในหนัง ก็คงหนีไม่พ้น ความรัก ของ เพื่อน มีให้กับเพื่อน
ที่คนที่เป็นเพื่อน กันควรไปดู บางทีคุณอาจจะรัก และเข้าใจเพื่อน มากกว่านี้
ขอให้เพื่อนทุกคน รักเพื่อนให้มากๆ แล้วคุณอาจจะมีโอกาสได้รักที่ยิ่งใหญ่จากเพื่อน แบบนี้ก็ได้
หรือ อาจจะไม่ได้สัมผัสมันอีกเลยก็เป็นได้
ขอบคุณ รัก สาม เศร้า ที่ทำให้เราเกือบเสียน้ำตากับหนังเรื่องนี้
หากใคร ร้องให้ไปกับ รัก สาม เศร้า แสดงว่าคุณก็มีความรัก ที่งดงาม ให้กับเพื่อนของคุณ เช่นกัน กับ
น้ำ ฟ้า และ พายุ Nothingไม่มีอะไร
ไม่ได้โกรธ
ไม่ได้เกลียด
------------------------------------------ แค่เสียความรู้สึก-----------------------------------------------
ทำอะไรไป เคยนึกบ้างมั้ยว่า เรารู้สึกยังไง ร่องรอย ของความรู้สึกไม่ว่าอะไรก็มีร่องรอยทั้งนั้น
แม้กระทั่ง ... ความรู้สึก
เมื่อกี๊ เขียนบทความบทหนึ่งขึ้นมา เกี่ยวกับความรู้สึก
เป็นบทความที่ดีมากเท่าที่เคยเขียน แต่ มันเจ๊งก่อน ที่จะเซฟ
เสียใจ...
แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเขียนต่อ แต่ไม่ได้เขียนบทความนั้น อยากจะเขียนอะไรตามใจมากกว่า
บางครั้งความรู้สึกมันก็บรรยายมาเป็นคำพูดไม่ได้....
เมื่อเช้า ตอนตื่นขึ้นมา ก็รู้สึกว่า คิดออกแล้วว่า หลายวันที่ผ่านมา หลังจากกลับจากค่าย
มันคืออะไร มันคือ ความรู้สึกที่สวนทางกัน จากความคิดที่ต่างกัน
มุมมองของเราคือ เราเดินมาด้วยกัน แล้วพอวันนึง เราหยุด เราก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
เค้าถอยหลังหนึ่งก้าว...
เป็นธรรมดาที่คนมันก็ต้องเกิดความรูสึกขึ้น เพราะอะไรๆ มันไม่เหมือนเดิม
จากก่อนหน้านี้ ก่อนที่จะหยุดเดิน
บางทีมันก็สับสนเหมือนกันนะ ว่า จะเอายังไงดี จะเดินต่อ รึ จะหยุดเดิน
แต่ยังไงๆ แล้ว อะไรๆ มันก็ต้องเป็นไป อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด โลกก็ยังต้องหมุนต่อไป
เราก็คงต้องเดินไปในเส้นทางของตัวเอง แต่เส้นทางของ เรา มันจะเป็นอย่างไร
ก็ต้องปล่อยให้มันเป็นไปก็แล้วกัน เพราะยังไงเราก็ต้องมองทุกๆ อย่างด้วยความเข้าใจ
เข้าใจในทุกๆ อย่าง ไม่ได้โกรธ ไม่ได้เกลียด ไม่ได้เสียความรูสึกดีๆไป
เพราะถ้าเราเข้าใจ เราก็จะรับมันได้
แต่มีสิ่งเดียวที่เหมือนเดิมอยู่เสมอ อย่างที่เคยบอกไว้กับทุกคน
เวลาใดที่ต้องการ เรา จะยืนอยู่ข้างๆ เสมอ
เรายืนอยู่ที่เดิมในเวลาที่ใครต้องการ...
--- ขอบคุณที่ว่าง ที่เงียบเหงา
วันที่ เหนื่อยเหนื่อยจิงๆนะเนี่ยย
ไม่รูอะไรมากมายเข้ามาในชีวิต มากมาย มากมายจิงๆ
ครายจาคิดว่าชีวิตยิ่งนานยิ่งเหนื่อย....โอยยย
จาไหวมั๊ยเนี่ยยยย
หายไปจากเสปซก้อนานเหมอนกันนะ เพราะไม่มีเวลามาคุยกะมันเลย
กลับมาอีกครั้งก้อยังเหมือนเดิมม
เหนื่อยะนะว่ามั้ยย
ทำไมเทอมนี้มันเหนื่อนจัง ขนาดเพิ่งจะเปิดเทอมได้แค่ 4 สัปดาห์
รู้สึกว่าอะไรมันเข้ามาในชีวิตนี้มากมายจิงๆ นะเนี่ยยย โอย
อยากกลับบ้านไปหาแม่ เหงา เหนื่อย คิดถึงบ้านน
ทามมายที่นี่มานโหดร้าย จางงง ยังไงก้อไม่เหมือนบ้านเรา ชีวิตยังมีพรุ่งนีเสมอกลับมาอั๊พอีกละ
ขอยืมท่อนุดท้ายของเพลง "อกหัก" ของบอดี้แสลมมาใช้หน่อย ชอบ
แบบว่า หายไปนาน อีกตามเคย
อยากจะอัพ แต่งานเข้า ตลอดเวลาเบื่อเจรงๆเลย
แบบว่าตอนนี้ที่จุฬาฯก็สอบเสดแล้วววว
เหมือนขว้างเอเวอร์เรสออกจากตัว
หนักจิงๆ ม่ายๆไหวๆ แต่ก้อเหลือโปรเจคคอมอีกตัว
กุทำไม่เป็นอ่ะ ทำไงดี ใครช่วยกุได้มั่งเนี่ย เห้อ
แบบเทอมนี้เหนื่อยมั่กๆ นี่แค่ปีสองนะเนี่ย แหม
ก้อเล่นสอบซะแบบ 4 วัน 6 วิชางี้ ไรฟะ เอามีดมาทิ่มกูเลยดีกว่า
ทำกุไม่ได้นอนเป็นอาทิดๆ แบบร่างกายทรุดโทรม
ที่ผ่านมาก้อแบบเหนื่อยหน่าย สุดๆ ถ้าขึ้นปีสามจาเป็นยังไง
แต่ว่า สอบที่จุฬาฯเสดใช่ว่าจะเริ่ด สบายนอนกระดิกนิ้วเท้าได้
กฎหมายครับ มานตามมาหลอกหลอนเราอีกแล่ว
เฮ้อ งวดนี้ก็ทำเราไม่ได้กลับบ้านเลย กว่าจะได้กลับ
ก็ 25 นู่น เปิดเทอม ก็ 29 กลับ 3 วันเพื่อ
แต่ก้อยังดีกว่าไม่ได้กลับวะ เนอะๆ
โอย ยิ่งบ่นมาก็ยิ่งเหนื่อย ช่วงนี้สุขภาพไม่ค่อยจาดีด้วย
หลังจากพอเริ่มจาหายเจ็บคอแล้วก้อ แน่นหน้าอกอีกอ่ะ
เป็นไรไม่รู้ชีวิตมากมาย จะตายรึเปล่าเนี่ย กลุ้มจายอยู่
ไม่อยากไปหาหมอเลยย อ่ะ ทำไมมันมีแต่เรื่องแย่ๆ จัง
คิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อ แม่ อยากกลับขอนแก่น
ไปชิวกับเพื่อนๆ เหมือนเดิม ไม่วุ่นไม่วาย ไม่เหนื่อย ไม่ปวดหัว
ตอนนี้ว่างๆ ก็ออกไปเดินๆเล่นๆ สยามๆ ระแวกนั้น แก้เซงไปพลางๆ
เพื่อนสนิทคือ ร้านกาแฟ กินกาแฟเยอะมัก
เหนื่อยไม่รุจาบ่นไร แล้ว อยากเขียนบทความ ไว้แบบ อ.ฮูกมั่ง
ไม่ว่างเขียนซักที ...........................
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------->>>>
ตัวเรา ตัวตน คนอื่น กระจก ขาว ดำ ว่างเปล่า
สิ่งใดที่ใช้มองผ่านสิ่งต่างๆบนโลกใบนี้
สิ่งใดที่เราใช้หยิบยื่นให้กันก่อนจะรักกัน
เหตุใดคนเดินริมถนนบางคนจึงมีความสุขกว่า มหาเศรษฐี
ใยคนเราชอบตัดสิ่งสิ่งรอบตัวด้วยตนเอง
สิ่งที่พบเจอในครั้งก่อนๆเพียงเท่านี้
สามารถทำให้สิ่งรอบๆตัวเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ไป
เพียงเท่านี้ หาอาจทำให้รู้ได้ว่า สิ่งสวยงามนี้สวยจิงหรือไม่ มิได้
ชอคโกแลตดำ รสชาติขมขื่น แต่สรรพคุณเหลือหลาย
เมื่อเรามีใจ เขาย่อมมีใจเช่นกัน
ด้วยเหตุใดเล่าจึงมิหยิบยื่นใจให้แก่กันและกันก่อน
มิมองสิ่งรอบตัวด้วยสิ่งนั้น รวมทั้งคนรอบข้าง
ใจที่ปราศจากตัวตน ความหม่นหมอง สิ่งต่างๆที่แต้มเติมแต่งลงไป
"ด้วยจิตใจที่บริสุทธิ"
ทุกสิ่งจึงเป็นไปอย่างที่มันเป็น
<<<<----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
มอบแด่ทุกคนที่อ่าน
อยากกลับบ้าน คิดถึงพ่อ แม่ เพื่อน
อยากมีเวลาว่าง อยาก...ไปทะเล
อยากให้คนทั้งโลกรักกัน โลกสงบสุข
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับวันหยุดมากๆนะ
ใช้มันให้คุ้มน้า.....ใช้เผื่อด้วย
งานเย้อเยอะสวัสดี จ้า มาอั๊พอีกแล้วนะ
ก็เพราะว่ามันมีเรื่องให้อั๊พมากมายย
ก่ายกอง เยอะแยะเตมไปโหมด
เหอะๆ
เริ่ม แรกเลยนะ งานแรกเลยที่ป่านมาในช่วงมะกี๊
ไม่ช้าไม่นานที่ผ่านมา ก็คือ งานที่หย่ายมากๆ
Bangkok Universiaid 2007 (suumer)
งานกีฬามหาวิทยาลัยโกครั้งที่ 23 ที่ประเทศไทยได้เป็นเจ้าภาพ
จัดที่ มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
งานนี้เราได้ไปร่วม เวิ่น กะเค้าด้วย เริ่ดมาก(รึเปล่า)
ด้วยตำแหน่ง อาตาเช่ (Attache') ซึ่งมันก็ คือ ผู้ดูแลนักกีฬาทีมชาติต่างๆนั่นเอง
ประเทศที่ได้ไป attach ก็คือ United States of Virgin Island
เรียกสั้นๆว่า Virgin Island นั่นเองงง ทีแรกก็ งง มีประเทศนี้ด้วยเหรอวะ
เอาเป็นว่า มันมี และเป็นส่วนหนึ่งของ อเมริกา แบ่งเป็น 2 ส่วนอีกส่วนหนึ่งเป็นของ สหราชอาณาจักร
เรียกว่า British Virgin Island ซึ่งเป็นประเทศที่อดีนายก ไปฝากเงินไว้ที่นั่นก่อนขายหุ้นให้เทมาเสกนั่นเอง
แต่ก็เป็นเรื่องที่ ดีอย่างนึง เพราะว่า มันใช้ภาษาอังกฤษ เป็นภาษาราชการเว่ยย
เลยพอคุยกะมันรู้เรื่องหน่อย ทั้งๆที่กุโง่ภาษาอังกฤษมากมาย
เรียนเอกอิ๊งมั๊ยย ก็ไม่ เรียนเอกสังคม เอกคอมไปงั้น กระแดะมาทำ
มันก็เลยเกิดความฮา 555 ทีมงาน ผู้ดูแลทีมชาตินี้ของเราก็มี พี่แป้ง ปฐมวัย แฟลช แก้วเดะ มธ. ออฟเดะ เอ๊ด-ไอ
ฮาแตก เราได้รับผิดชอบทีมนักกรีฑา แต่ปรากฏว่า มันมาเพียง 1 คน เราก็เลย
ไปดูแลเทนนิสกะพี่แป้งแทน ส่วนอีแฟลชครับ มันเหมานักกีฬาว่ายน้ำไปคนเดียว เต็มๆ
นักกีฬาของเราเป็นคนดำ ผิวดำพูดสำเนียงคนดำ ฟังยากหน่อย เพราะสำเนียงไรก็ฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่อง
มาวันแรกก็ฮา เราต้องไปรับมันทั้งทีม ที่สนามบินสุววรณภูมิ ไกลมาก
เราก็ไปเรียนจิตฯ2ก่อนค่อยออกไป ปรากฎว่าก่อนไปโดนอ.นิรันดร์ อวยพร แม่งโคตรเซง
กุอุตส่าไปเรียน แล้วเราก็ไปรอมันตั้งแต่บ่าย 3 มันมากันตอน 5โมงเยนนเกือบๆ 6โมง
ก็ไม่ได้ว่าไรมัน เจอๆกันทักทายกันโอเค เฮฮาดี วันแรกไม่ค่อยได้พูดไรมาก เพราะกุไม่รู้จะพูดไร พูดไม่เป็นด้วย
แสส ก็พามันไปส่ง ที่ หมู่บ้านนักกีฬาวันแรกเจอหัวหน้ามันวีน และมันก็วีนอีกหลายๆวันต่อๆมา
แต่วันหลังๆก็ดีเริ่มทำงานกันเป็นทีม เพราะเราก็ต้องพานักเทนนิสเราไปที่สนามแข่ง
แล้วก็แข่ง ไปเอาข้าวให้มัน พามันไปเที่ยวบ้าง นักเทนนิสกุ
แข่งคนละรอบ ก็แพ้ กำ สงสัยมันไม่อยากอยู่นาน
ทำไปๆมาก็สนุกดีๆ ได้เรื่องราวอะไรต่างๆนานา มากมาย มีทั้งดีและไม่ดีมากมาย
ส่วนใหญ่มันจะเน่าก็เถอะ แต่ประสบการณ์ที่ได้มาก็ดี อยู่ทำให้เรามีกำลังทำงานต่อไป
แต่ขอบอกว่าเหนื่อยมากทำงานนี้ โทรม ดำ ไม่ไหวแล้ว โทรมมากมาย
เริ่มตั้งแต่ไปทำงาน เราต้องนั่งBTS ไปต่อรถตู้ที่จตุจักตร
ไกลมากและทำงานก็เหนื่อยมาก เดินใน มธ.รังสิตวันนึงหลายๆรอบ
สนามเทนนิสอยู่ที่ เมืองทอง บางทีพามันไปชอปปิ้ง
ได้รู้จักธรรมศาสตร์รังสิตมากขึ้น ได้เห็นว่าเด็กไทย พูดภาษาอังกฤษได้เก่งมาก
ได้เห็นสิปิริสนักกีฬา ได้เห็นความเน่าของประเทศไทยหลายๆอย่าง
ได้เห็นคนน่ารักๆ เต็มไปหมด (ที่พิธี Flag Raisingน่ารักมาก)
เหนื่อยมาก
รูปตอนอยู่ อินเตอร์โซน มธ.รังสิต ตอนกลางคืน
นี่ก็ไปถ่ายกะนักวอลเลย์ จีน คนซ้ายน่ารักเวอร์
2รูปนี้ตอน Opening Ceremony
ส่วน คนกลางก็ Officer ของบาสฯเกาหลีใต้
ส่วนรูปนักกีฬาคนอื่นๆที่เราดูแล ไปดูกะแฟลชเอง โดยเฉพาะนักว่ายน้ำ เพราะว่ารูปที่ได้มานี้
อยู่ในกล้องพี่แป้ง เหอะๆ
นะแล้วก็ ช่วงทำงานกีฬาเนี่ย เราก็ไปออกทริป วิชา ประวัติศาสตร์ศิลปะในประเทศไทย
ไปจังหวัดเขียงราย(เชียงแสน) เชียงใหม่ ลำพูน
ไปดูวัด วัด เจดีย์ เจดีย์และก็วัดและเจดีย์ ทั้ง 3 วัน
แต่ก็สนุกมาก เพราะอาจารย์ น่ารักมาก สนุกกว่าทริปเก่าที่เคยไปตอนต้นปี
เราก็วันแรกไปที่เชียงแสน เช้าที่นู่นเลยยย นะ ก็วันแรกยังไม่มีไรมากหนุกๆ ขำๆ
ไป 3 เหลี่ยมทองคำด้วย เยนก็กลับมานอนที่เชียงใหม่ ที่โรงแรมใน มช.
พอถึงที่นอนอาจารย์ก็ปล่อยฟรีไสตล์เลย ดีมาก ชอบ
พวกเราก็ไปกันเลยครับ ทั้ง 14 คน โลจีสติก ม.บู ไปเดินถนนคนเดินในเมืองโดย รถ 2 แถวแดง
โดยมีน้องกลอ์ฟ พาไป แต๊งมากๆ
แล้วเราก็โทหาเพื่อนที่อยู่ มช. โดยโทหาหมอเนอร์ส โดยหมอเนิร์ส เอารถมอไซค์มาทิ้งไว้ให้เรา 1 คัน
ขอบคุณหมอเนิร์สมากก แล้วเราก็ได้รถมา 1 คัน เราก็ไปเลยครับกะยอดชาย
ไปกินเบียร์สด ไฮเนเก้น กันที่ร้าน ในถนน นิมมานเหมิน ครับ
เค้าแนะนำมา ชอบมาก ได้เมาที่เชียงใหม่ เพราะเราชอบเชียงใหม่อยู่แล้ว
ก็ผ่านวันแรกไป
วันที่ 2 ปุ๊บ เช้าเลยครับ งานเข้า อาจารย์พาไปวัด ดูเจดีย์ 7ทีในเชียงใหม่ ง่ะ
ซีดเลย กว่าจะครบ เหนื่อยมากก เกือบตาย เหนื่อยตริงๆ ร้อนด้วย ดำด้วย
แต่ก็ดีมากตรงที่ได้ทำบุญด้วย สนุกมากๆ กลับที่พักหลับเป็นตาย
แล้วเราก็ ตื่นมาบึ่งมอไซค์คนเดียวไปประตูท่าแพ โดยโทรถามเพื่อนเอาว่ามันไปทางไหน
และก็ไปถึงจนได้ พอดีเป็นวันเกิดไอ้เจ้าต้า น้องรหัส ที่น่ารัก
ก็เลยโทรไปแฮบ ตอนเดินซื้อของ และซื้อของให้นิหน่อย ซื้อให้น้องรหัสที่เหลือ 2 คนด้วย
ก็จบวันที่ 2 ไป ก็วันที่ 3 ก็ไปลำพูน
แล้วก็กลับกรุงเทพ โดยสวัสดิภาพ ขอบคุณทีมงานทุกท่าย โดยเฉพาะ อาจารย์ ดินาร์
ทริปนี้ไม่มีรูปเพราะขี้เกียจออกกล้อง และไม่มีคนถ่าย หน้าตาไม่ดี
พอกลับมาถึงวันรุ่งก็ไปทำงานที่ มธ. ต่อ ไฟท์เวอร์ๆ ทีเรียนไม่เห็นไฟท์ขนาดนี้
ก็นะโดดเรียนไปทำงาน เพื่อชาติเป็นเวลา 2อาทิตย์ ก็นะ เพื่อประเทศชาติ เพื่อในหลวง
และเมื่อ 2 วันที่ผ่านมาก็ได้ไปปฏิบัติธรรม ที่ ยุวพุทธิกสมาคม ของวิชา
ธรรมวิทยา 2 วันก็ซีดมากแล้ว เดินจงกรม นั่งสมาธิ พิจารณาการกระทำ
ตื่นเช้า กินเจ เป็นอะไรที่เราไม่น่าจะทำได้ แต่ก็ทำแล้วก็ดีนะ
ได้อะไรมากมากกว่าที่คิด
พอทำงานมาแล้วก็มาเรียน ปรากฎว่า พอกับกองงานการบ้าน ขนาดมหึมา วิ่งเข้าใส่
จะบ้าตาย ให้ตายสิ งิดไปเลยทีเดียว
พอและจบแค่นี้ก่อน เอาเวลาไปทำการบ้านดีกว่า
..................................................................................................................
ปล.
- กุพูดภาษาอังกิดได้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย
- งานเข้าอีกแล้วคร้าบบบบบ
- การทำงานเยอะๆทำให้เราดำและโทรม
- ประสบการณ์ใหม่ๆได้จากช่วงเวลานี้มากมาย
- ขอบคุณธรรมศาสตร์ที่ให้อะไรหลายๆอย่างแก่เรา ทั้งดีและไม่ดี ไม่ดีก็ไม่ต้องพูดถึงกันนะ
-สาวเชียงใหมน่ารักมากเจ๊า
- เชียงใหม่สวยเหมือนเดิม
- คิดถึงเพื่อนทุกคนเลยยยนะ
- รักพ่อแม่ มากมาย
มาแล้วสวัสดีชาวเสปซทั้งหลาย
ห่างหายไปนานทั้งที่ที่มีเรื่องจะบ่น
มากมาย
อยากอั๊พใจจะขาด แต่ก็ไม่ได้อั๊พ อะนะ
เรื่องราวเยอะแยะเต็มไปหมด เริ่มตรงไหนก่อนดีนะ
เอ้า เริ่มตรงที่ได้น้องรหัสแล้วกันนะ น้องในสายเราเลย ชื่อว่า "น้องต้า"
น่าร้ากมากมาย หน้าตาดี สวย จนทุกๆคนพูดเหมือนกันเลยว่า "หน้าตาดีกว่าพี่มัน"
อะนะ ยอมก็ได้ เพื่อน้อง อิอิ อีก 2คน เป็นน้องรหัสคณะ(เพิ่งจะมามีปีนี้)
คนแรกเลย "น้องเกิร์ล" สาขาประถมฯ น่าร้ากมาก สวยหมวยมาก น่าร้ากได้อีก
คนที่สองเยย "น้องเอ่เอ๊" สาขาธุรกิจฯ คนนี้ก็น่าร้ากมาก เด็กเนิดนะคะ น้องชั้น
เอาเป็นว่ามีทั้ง 3 คนเลยเนี่ยน้องรหัส น้องสาว 3 คน
แล้วงานที่ผ่านๆมาก็มีนะ เออ วันรับพระราชทานปริญญาบัตรอ่ะ พี่บัณฑิต
ของสายเราคือ เจ่กั๊ม สุดสวย ชื่นมื่นมากมายพี่สาว อิอิ แต่ขอบอกว่า
กว่าพี่แกจะมาถ่ายรูปกับพวกเราได้นะ แหม รอตั้งแต่ 11 โมงถึงบ่าย 2
เหนื่อยก็เหนื่อย หิวก็หิว โอย อะไรนักหนา เห็นว่าวันนี้รับปริญญาเฉยๆนะเนี่ย 55
สายเรา น่าร้าก
ต่อมานะก็คือ นี่เรย เทศกาลการสอบบบ แล้วก็สอบบบ กลางภาค
มาเร็วจิงๆเลย งวดนี้เราสอบ 3 ตัว โฮะๆ เสดไปแล้ว 2
ต้องบอกว่าปั่นคำตอบในกระดาษแข่งกับเวลามากๆๆ ได้อีก
ลายมือห่วยมากมาย(จากที่ห่วยอยู่แล้ว) แกะเองแล้วกันนะ อาจารย์
ใคบอกอยากให้เวลาน้อยล่ะ ฮึ เหลือสอบอีก 1ตัว ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลย
ช่างเหอะ เอาไว้ก่อนมะมีอารมณ์ อิอิ ขี้เกียจเปงบ้า
และเราก็ย้ายหอใหม่จ่ะ ย้ายอีกแล้ว คราวนี้ย้ายมาแถว สุขุมวิท 97
ตรงตลาดบางจากเลยอ่อนนุชมานิหน่อย ประมาณ10 นาที
ไกลนะ แต่ก็ยังมี bts หอก็สวยดีอยู่ชั้น 8 แน่ะ ลมเยน เหนวิวด้วย สวยไปอีกแบบ
แถมปากซอยยังเป็นสถานีรถไฟฟ้าที่ขยายมาใหม่ด้วยอะนะ เสร็จไวๆนะจ๊ะ รถมานติดด
และก็ได้ไปดูหนังกะไอ่เจ้า ต้า น้องรหัส ไปดูแฮรี่ น้องสาวเราเป็นสาวกแฮรี่
แบบดูกะเเป็นรอบที่ 3 แต่เราพึ่งจะได้ดูแบบมันเกือบจะออกไปแล้ว หนุกดีนะ
ภาคนี้อ่ะนะ ชอบเฮอร์ไมโอนี่มากก ลูนา เลิฟกู๊ดก็น่ารักได้อีก ชีน่ารักกว่าในหนังสือเป็นไหนๆ
และอีก event ก็คงเป็นการไปเที่ยวของเหล่า 18 นักล่าฝัน เอ้ยมิช่าย เหล่ามัดสิน
ที่ไปเที่ยวกันได้อีก ทีนี้ไปกันที่ปากน้ำสมุทรปราการ เริ่มจากไป ตลาดน้ำบางน้ำผึ้ง
ของกินเยอะมากจ้า เยอะได้อีก น่ากินไปโหมด หลังจากที่กินกันเสดเรียบร้อยก็
ไปกันต่อที่เมืองโบราณ ปั่นจักรยานคู่จายของครายของมาน โฮะๆ ปั่นกันขาลาก
ตั้งแต่แดดเปรี้ยงๆ จนแดดร่มลมตก ร้อนมากก แต่ก็หนุกดี
เออนี่ ตอนช่วงวันเกิดคณะครบรอบ 50 ปีครุศาสตร์ เราได้ไปออกทีวีด้วยอิอิ
ช่อง 11 ไปเป็น call center รับบริจาคการกุศลของคณะอิอิ นั่งหน้าสุดเรย แอบเขิล
แล้วก็ได้ไปเป็นขบวนอัญเชิญพระเกี้ยวด้วยในงานราตรพี่บัณฑิตของคณะ
ใส่ชุดราชปแตน ทีแรกนะเราได้อัญเชิญพระเกี้ยวด้วย แต่ว่าๆ ผมยาวอ.เลยไล่ไปเชิญธงแทน
55 อะนะ เอาไว้งานหน้าก็ได้
ช่วงนี้ไปม.ธรรมศาสตร์ รังสิตบ่อยมาก เพราะต้องไปอบรมทำงานกีฬามหาวิทยาลัยโลก
อะนะ ไกลอยู่นะ เช้าก็เช้า แต่ก็ดีไปอีกแบบ ได้ไปเหนชีวิตความเป็นอยู่ของชาวธรรมศาสตร์ที่นู่น
น่ารักไปอีกแบบ
เอาไว้แค่นี้ก่อนละกันนะ ยาวและเดี๋ยวมีเสียงบ่นกลับมาว่าขี้บ่นได้อีกยางเวอร์ๆ อิอิ
เนี่ยรูปสายรหัส อิอิ
ละก็รูปตอนไปเที่ยว .................................................................................
ปล.
+ เข้าพรรษาแล้วหลังจากนี้ 3 เดือนพระสงฆ์จะไม่ออกมาบิณฑบาตรแล้ว
+ Transformer, Die Hard4.0, Harry Potter หนุกมากเรย ชอบๆ
+ ปิดยาวๆมะได้กลับบ้านเล้ยย อิจฮาพวกที่ได้กลับบ้านจาง
+การ์ตูน หมาน้อยที่บ้าน หลับยาวซะแล้วอ่ะ แม่ร้องไห้ใหญ่เยย หลับให้สบายนะเจ้าหมาน้อย
+ อยากไปทะเล มากๆ แต่ทะเลมีฝนพรำๆ
+ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลย
+ ร้ากน้องรหัสจางง เป็นพี่ก็รู้สึกดีไปอีกแบบ
+ ร้ากพ่อแม่มากมาย
รับน้อง...น้องรักสวัสดี จ๊ะ ที่รัก ทุกๆ คน
โอ๊ะๆๆ กลับมาอีกแล้วเจ้าค่า งวดนี้มาเร็วหน่อยนึง
เพราะว่า เกิดอยากอั๊พเสปซให้บ่อยขึ้น (แล้วนะเนี่ย)
เอาเป็นว่า หน้านี้ มีเรื่องมาเล่าขานให้ฟังอีกแล้ว ว่าไปเจออะไรมาบ้างหลังจาก กลับ กุงเต้บมา
ได้ครึ่งเดือนเศษๆ
กลับมางวดนี้ กลับมาทำงานจ้า งานที่มหาวิทยาลัย จะเปิดเทอมแล้ว ปี 2 แล้วเป็นอะไรไปมิได้ นอกจาก "รับน้องใหม่" เฟรชชี่
น้องๆของพวกเรานั่นเองจ้า ฮิ้ว... ลั้ลลา...ได้อีก ขนาดแก่แล้วว ฮ่าๆๆ ก็มันอดตื่นเต้นมิได้นี่หน่า ที่จะได้เป็นพี่ เห็นหน้าน้องๆ ที่น่ารักๆ อิอิ
กลับมาวันแรกเลยครับ ถึงเช้าวันที่ 16 เราก็ไม่หลับไม่นอนกัน มาถึงตรงดิ่งไปที่มหาลัยฯ ฝั่งลานพระรูปกัน เพราะที่นั่นเค้ามีงาน
วันแรกพบ CU First Date < First Ever > สำหรับ คนติดจุฬาฯ กัน งานเฮฮามาก ที่ซุ้มคณะของเราครับท่าน แต่งชุดนักเรียน เต้นกันอย่างลืมตายกัน
เราก็เข้าไปแบบว่าพึ่งมาถึงก็ใส่ชุดนักเรียนเต้นกับเค้าเรย เอากันแบบว่าลืมไปว่ามะคืนได้นอนนิดเดียว เพราะความมันส์ ใส่กันแบบไม่มียั้ง
ตุ๊ดครุศาสตร์แรงมาก หลายเสียงเฟิร์มมา 55+ แน่นอน แต่กุ มะช่ายตุ๊ด กะอีริว 2 คน มั่วกะเขา น้องๆน่ารักมาก ปลื้มมากมาย ตั้งแต่ได้เจอวันแรก
หลังจากนั้นมา ก็มีงานมาเรื่อยๆครับ ก็มาทำงานช่วยน้องๆ สัมภาษณ์ ตรวจร่างกาย ซึ่งได้แต่งชุดนิสิตปี 2 โฮ๊ะ รู้สึกได้ถึงความแก่ แต่ดูดีนะ หมายถึงชุดอ่ะ
ทำงานทุกวันเลยก็ว่าได้ แต่ก็สนุกดี ได้เจอน้องๆนี่แหละ เป็นกำลังใจให้พี่ๆ มีแรง (ปันยา) ทำงานต่อไป และแล้ว อีโอ๊ย ก็ได้ชักนำเราเข้าสู่ การทำบ้านรับน้อง
ของการรับน้องมหาลัยฯ บ้านที่เราเข้าไปทำก็ คือ บ้าน "อะอึ๋ม" ไปเป็นแกนสัน คู่กูดูโอ้ กะอีโอ้ย เป็นที่ปลาบปลื้ม บ้านอะอึ๋มน่ารักมากจ้า
ต่อมาก็มีการรับน้องของคณะ หรือแรกพบคณะนั่นเอง ก็มันส์กันตามเคยครับ ฐาน มัดสินของเรา เอาความฮาอย่างเดียว
ไร้ซึ่งสาระอันใดทั้งสิ้น อิอิ ทำงานอย่างงี้เกือบทุกๆวัน ตอนเช้าเข้าคณะ ตอน4 โมงเยน ไปเป็นแกนสัน ที่บ้าน
อะอึ๋ม เหนื่อยโคตร แต่ก็สนุกดี ช่วงทำงานก็มีสอบด้วย(อีกแล้ว) แล้วก็สอบตก(ไปแล้ว)เรียบร้อย
เพราะความแรดกับการรับน้อง ไม่ยอมอ่านหนังสือ 55+
ก็มาถึงวันรับน้องก้าวใหม่ ของมหาวิทยาลัยจิงๆ สนุกและเหนื่อยมาก แต่ก็มีความสุขมากที่ได้ทำเพื่อน้องๆ ของพี่ๆ
เห็นน้องๆสุนก แฮปปี้พี่ก็แฮปปี้ด้วย ดูแลเต็มที่ เหมือนลูกตัวเองเลย (จิงๆนะ)
ช่วงนี้ก็ผมยาว มากแล้ว ก็ชอบรวบผม ทำให้หลายคนมองว่า สวย ไปแล้ว
มีหลายคนทักว่าเป็นผู้หญิง หรือ ทอม เวงกำจิงๆ
ตกลงว่าตอนนี้เป็นผู้ชาย ที่ สวย ดีใจดีมะเนี่ย
แล้วก็ มีวัน ถวายสัตย์ปฏิญาณต่อหน้าพระบรมรูปสองรัชกาล ของเด็กปี 1 ทุกคน ซึ่งเป็นวันสำคัญของ
เฟรชชี่จุฬาฯ ทุกคน หนึ่งคนจะมีพิธีนี้เพียง 2 ครั้ง คือตอนเข้า และตอนออกไป นอกจากคนที่ซิ่ว - -
วันนี้ก็เหนื่อยได้อีก หันปั่นกับการทำงานของ อบจ. เหมือนๆกับรับน้องก้าวใหม่เลย
ถ้าไม่ใช่น้องกูกูไม่ช่วยมึงนะเนี่ย อี อบจ. สาด
และแล้วก็ถึงวันรับน้องสาขา มัธยมศึกษา มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ ของพวกเรา
ชาวมัดสิน เฮฮา ปาร์ตี้ มั่ว แหก แหวกกะเชอ ตามประสาเราๆ ครู มัธยม ฮ่าๆ
สนุกมาก ที่สำคัญมากๆ ได้น้องรหัสแล้วเว่ย ตอนนี้ยังบอกไม่ได้
เป็นความลับ แต่ว่าแต่ ต้องหาเงินมาเลี้ยงน้อง ว้า อดเที่ยวเลยกุ
มะเปนไรเพื่อน้องๆ และได้รู้ว่า น้องๆของพี่นั้น น่ารักได้อีก แค่ไหน กัน
เล่ายาวแล้ว จบได้แล้วเนอะ ค่อยมาเล่าใหม่
ปล. สำคัญที่สุด
ว่า ... เหนื่อยมากกับการทำงาน แต่ ได้อะไรกลับมามากกว่าที่คิด
... ได้รู้ว่าการทำเพื่อคนอื่นนั้นก็มีคุณค่ามากมาย ไม่ต้องการอะไรคืนมาเลย
... บ้านอะอึ๋มน่ารักมากมาย ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้มาอยู่ที่นี่
... เพื่อนๆที่ช่วยกันทำงาน(ได้อีก)แม้จะเหนื่อยมากๆ และก็ยังรักกัน(ได้อีก)
... น้องๆทุกๆคนของพี่ น้องบ้าน น้องคณะ รึน้องมหาลัยฯ ที่ทำให้ พี่ๆ มีกำลังใจทำงาน
... และได้รู้ว่า น้องๆของพี่ น่ารัก(ได้อีก) มากๆ
ผ่านมา ผ่านไปสวัส ดี ค่า ทุกๆ คน
กลับมาอีกแล้ว ( หายไปทีละนานๆ ) ก็มันไม่ค่อยจะว่างนี่หน่า
หายยไปนานๆงี้ มีไรมาเล่าเยอะแยะเลยย
แต่มันคงจะเล่าไม่หมด อ่ะ มันยาวไป
มีแต่คนบอกว่า ขี้บ่นๆๆ บ่นย้าวยาว
เริ่มเลย
จากปิดเทอม ทำค่าย ดูแลน้องๆ ในพระบรมราชูปถัมของ สมเด็จพระเทพฯ
สนุกๆ น่ารักๆ ดูแลน้องๆไป สอบไปด้วย
น้องๆน่ารักอ่ะ นิสัยดีๆ ดีใจที่ได้ทำ
แล้วก็กลับบ้าน มาเล่นสงกรานต์
พักผ่อน ชอบที่สุดเลยเวลาที่ได้กลับบ้าน นอนนานๆ
ไม่ต้องมีคนโทรมาปลุกเรียกไปทำโน่นทำนี่
อยู่บ้าน ตื่นเย็นๆ กินข้าว ดึกๆ เพื่อนมารับ
ไปเที่ยวกัน เฮฮา นัดเพื่อนๆ มานั่งฟังเพลง
ดริ้ง คุย โม้ ฝอย กัน เฮฮา ตามประสา วัยรุ่นนน ฮ่าๆ
วันๆว่างๆ เดินเล่นแฟรี่ กะ เติ้ล กะโหน่ง
สงกรานต์ เล่นที่ข้าวเหนียว 2 วัน วันแรก กะวันสุดท้าย
สนุกๆๆ มั่วเหมือนเดิม แต่ปีนี้ เล่นแบบคนแก่
เดินไปมอง เด็กๆเล่นน้ำกัน เราก็ยืนเดิน ให้เค้าสาด + ปะแป้ง
ไม่ค่อยจะเฮฮาเหมือนปีที่ผ่านๆมา เพราะว่า อายุเยอะแล้ว 55+
ออกบ้านตอน 6 โมงเย็น เท่านั้น กลัวดำ อิอิ
วันที่2 กลับมาเล่นที่กาฬสินธุ์ บ้านเรา (อีกแล้ว)
เพื่อนๆเฮฮากันเหมือนเดิม เยนก็ไปดริ้งกันต่อ
สงกรานต์เสดแล้ว ก็กลับกรุงเทพฯทันที
เพื่อไป ค่ายที่จ. ตาก เมืองที่ร้อนที่สุดในประเทศไทย
ถึงกรุงเทพปุ๊บก็นั่งรถไปตากปั๊บ ระยะทางกว่า พันกิโล - -
ไปสอนหนังสือเด็กๆ สอนไทย ม4 เด็กๆ น่ารัก + น่าถีบ
สนุกดี ร้อนมาก มีการทำลายสถิติร้อนที่สุดในประเทศที่นั่นด้วย
ตอนนั้น44.5 องศาฯเซลฯ ให้ตายสิ
สอน 2 อาทิตย์ เสดค่าย ไปเที่ยวแม่สอด ไปเมียวดีด้วย
ซื้อแป้ง แจะ (สะนะคา) หุหุ มาทา เป็นพม่ากันไป
หลังจากร้อนที่สุดในวันนั้น ฝนก็เทลงมาทุกวันๆ
โดยเฉพาะตอนกลับมากุงเทพฯ ฝนตกมากมาย อากาศมัวหมอง
ขมุกขมัว ไม่สดใส ไม่ชอบเลย
หลังจากนั้นไปเลือกประเทศที่จะดูแลเพื่อทำงานในกีฬามหาลัยโลก
เรากะเพื่อนๆได้ เวอร์จินไอส์แลนด์ ใช้ภาษาอังกิดเป็นภาษาราชการ
ดูแลทีมกรีฑา แย้แย่ ไม่ชอบการทำงานของพวกเค้าเลย
เสียดายความรู้สึกดีๆกับงานนี้ไปมาก ช่างมันเถอะ
เรามาทำงาน
จากนั้นก็กลับมาขอยแก่นอีกนี่แหละ ผ่านไปผ่านมา ปิดเทอมกลับบ้าน 3 ครั้ง
ครั้งละ10 วันเศษ(บางครั้ง 5 วัน) แต่ก็ดีใจที่ได้กลับ ชอบการพักผ่อนที่บ้าน ชอบอยู่กับแม่
ก็เลยมานั่งอั๊พนี่ไง
อั๊พไปฟังเพลงไป ตอนนี้ชอบฟัง พีโอพี มากๆ
เพลงสดใส น่ารัก น่าหยิก
เดี๋ยวก็กลับไปทำรับน้องช่วยเพื่อนๆอีก ไปสอบอีก(แล้ว) จะเปิดเทอมแล้ว
จะมีน้องแล้ว แก่แล้ว บ่นอีกแล้ว 555
ปล.
- อั๊พสั้นๆ รวบรัด แต่ได้ใจความ(จิงดิ)
- ขอโทษเพื่อนๆที่คณะด้วย ไม่ได้อยู่ช่วย ขอพักหน่อยแป๊บเดี๋ยวกลับไปช่วย
- คิดถึงเพื่อนๆทุกคน
- จะอั๊พให้บ่อยๆขึ้น ละนะ
- ความรักเงียบเหงา
............................................................................................................................
วันธรรมดาที่แสนพิเศษ กะ วันพิเศษที่แสนธรรมดาสวัสดี ที่ว่างแห่งนี้อีกที่
และสัวสดีทุกๆคนอีกครั้ง
ห่างหายไปนาน เพราะมะมีเวลา และขี้เกียจ
จิงๆนะ 2เดือนกว่าๆที่ผ่านมา ยุ่ง + เวิ่น มาก
กุได้เป็น สตาฟ กีฬามหาวิทยาลัยโลก ด้วยเฟ้ยย
เก๋าป่าววว
ตอนนี้ปิดเทอม และกลับมาถึงบ้านที่ขอนแก่นแล้วจ้า
และกำลังจะกลับไปกุงเต้บอีกครั้ง
พึ่งมาได้ 4 วันเองต้องกลับไปซะแล้ว
กลับไปทำภาระกิจที่ มร.และค่ายที่ จุฬาฯ
ขนาดปิดเทอมยังเวิ่นได้ขนาดนี้ ยังไม่หายคิดถึงบ้านเลย
เพื่อนก็ยังกลับมาไม่ครบเลย เซงหวะ
ตั้งแต่หลังปีใหม่มีเรื่องราวมากมาย เบ่ายาวไป หลายคนก็ด่า
ว่า เมิงบ่นไรของเมิงเยอะแยะ ว๊า แสส
คนมันขี้บ่น จะเอาไง แสส
เอาเปนว่าเล่าแบบกระชับแล้วกัน
เริ่มจากการไปเชียงใหม่ กับการออกfield
ที่ภาคเหนือ ไปลำปาง แม่เมาะ
เชียงใหม่ นอนที่หอแม่เหี๊ยะ ของ มช.ไปพืชสวนโลก ไปไนท์บาร์ซาร์ ถนนคนเดิน
หมดตังค์มากมายกล้วยไม้สวยมากที่พืชสวนโลก
ไปเชียงราย นอนที่ แม่ฟ้าหลวง หนาวมากครับ 8โมง ยังมีไอออกจากปากอยู่เรย มหาวิทยาลัยเค้าสวยจิง
สมเป็นที่2ของโลก
ไปน้ำพุร้อน ต่อไปก็ไปพะเยา แล้วก็กลับกุงเทพ สนุกนะ แต่ ...
ติดที่เดียว เพื่อนเอกสังคมรู้กานน
ได้เพื่อนใหม่ด้วย เป็นเด็กอักษรฯเอก ภูมิฯ บัดดี้ชั้นน่ารักมากจ่ะ
แล้วก็หลังจากนั้นก็มีงานเยอะมากในมหาลัย
ตอนต้นปีก็ป่วยด้วย ไปหาหมอตั้ง 2 ครั้ง หมดตังไปเกือบ 2 พัน
รพ.เอกชนแพ้งแพง แต่ก็ดี สะดวก คนก็เยอะอยู่ดี
Event ใหญ่ๆ อีกงานก็คือ
งาน บายเนียร์ ของแผนก เวิ่นกันได้อีก
ทั้งชุด ผ้หน้า ผม แต่ละคน ใกล้สอบแล้ว สนมั๊ย ไม่สน
ขอเอางานนี้เริ่ดซะก่อน สอบไว้ทีหลัง
งานนี้ก็ดีนะ มีแต่คนสวยๆทั้งนั้นเรยย โยเฉพาะรุ่นเพ่ สวยมากคร่ะ พี่ ป ปีสาม สวยจิ๊งงง
หลงไหล ซะเรย
หลังจากนั้นก็มีงานย่อยๆ อื่นๆทยอยเข้ามาอีกเรื่อยๆ อ่ะ
ก็เยอะอยู่จำไม่ค่อยได้ ไม่อยากจำด้วย มันเหนื่อยย
และแล้วก็มาถึงฤดู เนิร์ด สอบๆ +รายงานๆ
ขอบอกว่าเยอะมากๆ รายงาน โห ขนาดแบบรีบเคลียร์แล้วนะเนี่ย
ยังจุกตูดเผาได้ข้ามวันข้ามคืน ไม่ได้นอนเอาหลายคืนอยู่
แล้วก็สอบ มีแต่วิชาย้ากยากกก
มิอยากจะเซดด
ตอนอ่านหนังสือก็ต้องไป อ่านข้างนอก ที่ประจำคือ
star bucks สีลม เพราะมันไม่มีคน เก้าอีกก็สวยนุ่มน่านั่ง
กาแฟพี่แกก็แพงได้อีก แก้วละ ร้อยต้นๆเอง
หมดไปก็เยอะอยู่ อีกร้านก็กาแฟ true coffe ที่สยาม นมร้อนแก้ว39 เอง
บวกกะบราวนี่ช๊อกโก้ อีก25บาท ราคายังไม่ถึง กาแฟ 1 แก้วของ สตาร์บั๊กส์เลย
บางวันก็ไปนั่งที่ตรงข้ามร้านทรูนะแหละ เพราะมันปิดเที่ยงคืน ดึกๆคนน้อยด้วย
ถ้าเช้าก็ กาโต้ว ถูกกว่า 2 ร้านมะกี๊เยอะ สยามตอนเช้าๆมะมีคน
นี่แหละชีวิตช่วงที่ผ่านๆมา
มีตอนป่วยนี่แหละทรมาณสุดๆ ไม่ได้ทำไรเลย นอนอย่างเดียว ตื่นไปเรียนก็ยังลำบาก
แต่ก็ไปนะ
เทอมนี้ได้เรียนที่คณะครึ่งนึง ที่นอกคณะอีกครึ่ง ละมั๊ง
ส่วนใหญ่ก็เป็นอักษรละ แล้วก็มีที่เรียนที่วิศวะอีกตัว
ยากดี อ้วกแตกอ้วกแตน มึนมากๆ
เทศกาลวันพิเศษก้มีเยอะแยะเลย แต่เรารู้สึกว่ามันก็เป็นแค่วันธรรมดาวันๆนึงเท่านั้นแหละ
เพราะมันก็เป็นแค่วันๆนึงที่ ของจะแพงขึ้น ตามวันนั้นๆ
อย่างดอกกุหลาบที่ปากคลอง เดิมดอกละบาท พอวาเลนไทน์ ดอกละ 5
แม่ง แพงชิบ
นี่แหละที่ใครๆเค้าปลื้มกันจังวันพิเศษอื่นๆ ตรุษจีนก็อีก
ไม่ได้ทำไร ใกล้สอบ
วันมาฆก็ไปเวียนเทียนกัน ตามประสา
ไม่ได้ทำบุญเลย ทำได้ดีสุดๆก็เวียนเทียนนี่แหละ
วันพิเศษต่างๆที่ผ่านมา เราว่าถ้าเทียบกับวันธรรมดาที่เรามีความสุขแล้วละก้
เราว่าอย่างหลังอ่ะ น่าจะเรียกว่าวันพอเศษมากกว่านะ
จิงป่ะ วันธรรมดาปกติทั่วไปนี่แหละ แต่ถ้าเรามีความสุข
มันก็จะวิเศษขึ้นมาทันทีเลยเชียวหละ
อย่าปล่อยให้หัวใจหมุนตามโลกมากไป ให้มันหยุด รึให้โลกหมุนตามมันได้ก็จะยิ่งดีใหญ่
ลองดูนะ สักครั้ง
ปล.
- ตอนนี้จบปี 1 ไปและ เลิกเป็นเฟรชชี่แล้ว
เป็น sophomore ปี2แทน แก่แล้ว
- ตอนนี้ได้กลับบ้าน ได้พักมั่ง รู้สึกดีขึ้น
แต่เพื่อนๆยังไม่ค่อยกลับกันเลย
- เรียนมหาลัยเหนื่อยมากๆ จิงๆนะ
- ไปเรียนที่อักษรเหมือนอยู่คอนแวนต์
- ปิดเทอมก็งานเข้าได้
- อยากไปทะเล
- รักพ่อแม่ ครอบครัว
- รักทุกคน จุ๊บๆ
ส่งท้าย ปี ก่าวววสวัสดี ครับ ทุกๆคน ทุกๆท่าน
รวมไปถึงที่ว่างแห่งนี้ด้วย
คืนนี้ มาส่งท้ายปีเก่า เก๋าๆ ที่ผ่านมาทั้งปี
วิ้ด วิ้ว ฮิ้วววว.....
ตอนนี้อยู่บ้านครับ ปีใหม่กลับบ้านที่ขอนแก่นนน หนาวว
ที่บ้านหนาวกว่าที่กุงเทพเยอะ ตามคาด หนาวมากไปก็เลยไปเที่ยวซะเรย
กลับมา2วันเที่ยวทั้ง2วันเรย หัวราน้ำกันเลยทีเดียว
ที่ผ่านมามีเสียงตอบรับจากหลายคนว่า อั๊พยาวเวอร์ บ่นไรนักหนา ก็เรื่องมันเยอะนี่หว่า อิอิ
ปีเก่าที่ผ่านมานี้ มันให้อะไรๆเราหลายอย่างมากๆเรย โดยเฉพาะ อาชีพใหม่
ที่เรียกว่า นิสิต + นักศึกษา เพราะ เราเป็นแม่งทั้ง 2 อย่างเลย = เหนื่อยสิคับ
แต่ชีวิตเราก็เปลี่ยนไปเพราะมัน ^^ มันคือชีวิตอีก1 ชีวิตของเราเอง
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของปี ที่ปั่นป่วนอีกหนึ่งปีของชีวิต
จะ count down to new year กับครอบครัว เพราะว่า ปีก่อนก็ทำ
ทำแล้วรู้สึกดี หลังจากที่ไม่ได้ทำมาหลายปี 555+
เสร็จแล้วก็จะไปใส่บาตรในเช้าวันที่1 ครับ อันนี้ทำทุกปีนะครับ ถึงจะไม่เหมือนก็เหอะ
วันปีใหม่เป็นงานวันเกิด มามิ๊ ตอนเย็นเราก็จะฉลองกันอีกที ฮู้ว
ปีใหม่นี้มีเสียงเรียกร้องจากหลายฝ่ายบอกว่าให้มาฉลองด้วยกัน
มาเจอกาน เพื่อน
ก็ ขอขอบคุณทุกคนมากครับ แต่คงแบ่งเวลาไปได้ไม่หมดหรอก มัน เหนื่อย เวลาก็มีน้อย
ถ้าหยุดซักเดือนนึงจะไม่ว่าอะไรเลย
แต่ก็คิดถึงทุกคนเหมือนเดิมนะ
แต่เอ๊ะ อีก20วัน กุจะบรรลุนิติภาวะแล้วเหรอเนี่ยยยยย
พระเจ้า เร็วมาก เวลา20ปี เหมือนเมื่อวานนี้กุยังเป็นเด็กอยู่เลย
แต่ก็ดี จะได้มีความสามารถ ตามกดหมาย ซะที อิอิ
แต่กว่าจะได้หยุดยาวๆสบายๆเนี่ย ลำบากนะ
ไปทำอะไรมาหลายอย่างเลย เช่น การสอบ มิดเทอมครับ
ชีทเกือบทับหัวตายยยย ตอนสอบเสร็จโล่งมากกก
สอบไป 4 ตัว
แล้วก็อะไรๆหลายๆอย่าง อย่างวันที่5 ธันวา ก็ไปสนามหลวงจุดเทียนชัย
ถวายพระพร ปลื้มมาก แม้จะลำบาก คนจะเยอะ
วันนั้น ตรอกข้าวสารเป็น สีเหลือง สวยดี
ได้มีตติ้งกัน โอ้ย เปา ฝ้าย แม็ก
เจอบ่อยขึ้น เจอทีไรเสียตังทุกทีเลย แต่ก็ได้เจอเพื่อน มีฟามสุข รักกานๆ
ได้เป็นครู สอนเด็ก ป4 ที่โรงเรียน สาธิตจุฬาฯ
เด็กซนมาก ปวดหัวมากมาย รูสึกว่าจะโดนเด็กป4 เล่นงาน
รู้สึกว่า กรรมจะตามทัน ที่ผ่านมาทำกับครูบาอาจารย์ไว้เยอะ - -
ปีนี้ ก็ผมยาวแล้ว ดีใจเว้ยยยย พึ่งเคยมีผมยาวครั้งแรก
ปลื้มสุดๆ
เออ ได้ไปประท้วงมหาวิทยาลัยออกนอกระบบด้วย
หลากหลายมเวที ได้รับความรู้เพิ่มขึ้นมากมาย หวังว่าความตั้งใจของพวกเราจะเป็นจริง
มีคนเห็นกุออกทีวีด้วย ตอนไปร่วมประท้วงเนี่ยแหละ
หน้าตาเอ๋อเหรอ ฮ่าๆๆ ก็กล้องมันถ่ายตอนเผลอนี่หว่า
บ่นมามากเรื่องชักยาวๆ
เอาเป็นว่าเรามาส่งท้ายปีเก่าด้วยกัน เพื่อต้องรับสิ่งใหม่ที่จะมา
กับ ปีหมู อู๊ดๆ ด้วยกันนะ ปีเก่าก็ผ่านไป
ปีใหม่นี้ จะขอให้ทุกคน โชคดีมีชัย สุขภาพแข็งแรง
ไม่เจ็บไม่ป่วย เรียนเก่งๆ ได้ เอ กันเยอะๆ สอบผ่านฉลุย
มีตังใช้กันมากๆ มีความสุขเยอะๆ สมหวังในความรัก
กันทุกๆคนน๊า คร้าบบบบ
ปอลอจุด
คิดถึงเพื่อนๆทุกๆคน เลยน้า กุรักพวกมึงว่ะ
รักคนน่ารัก...
รักพ่อแม่ ครอบครัว
งานเข้า ค้าบหวาดดีทุกคนคร้าบ กลับมาอั๊พอีกครั้ง หลังจากห่างหายไปซะนาน
ที่หายไปห็ไม่ได้หายไปไหนหรอกนะ แต่ว่า งานมานเข้า.... เปิดเทอมมาก็งานเข้าเรย ทันทีมีงานมาเข้าเลย ทำไมเทอม2 กิจกรรมมันเยอะจังหว่า... มีอะไรมาบ่นๆๆๆ เยอะแยะเรยยย โห๊ะๆๆ เริ่มจากอันนี้เรยคับทั่น เกรดของหนูเทอมแรกในการเรียนชีวิตมหาวิทยาลัยครับพี่น้องครับ
EXP ENG1 get b เปนไปด้ายนะ ไฟนอลกุมั่วสุดๆ
THAI1 c+ กุเกลียดคนแจกเกรดนี้ที่สุดทำให้กุโง่ไทยมากมาย
SOC and CUL b+ พระเจ้า จะให้เอหน่อยก็ม่ายได้
E-Media a อันนี้ได้89 เตมร้อยคับพี่น้องคับ รูตัวแรกเรย
Man and EN b+ ได้ข่าวว่ามิดเทอมตกมีน
Learn STC a 3 หน่วยเต็มๆ ไปไกลถึงอุตรดิตถ์ ภูมิใจมากกับการทำค่าย(เอง)ครั้งแรกในชีวิต
THAI cul a เอ่อ แบบว่าได้ไปทัวร์พระบรมมหาราชวังด้วย อิอิ ไปที่เดวแหละที่อื่นไม่ได้ไป โกงว่ะ
ENG Lrn b+ วิชาเทพเจ้า ทีแรกกะฟาด c+
Prin of Juris b+ ออกตัวสุดท้ายเรยคับท่าน พี่น้องงง
รวมทั้งหมดเป็น 3.50 เปนจีพีเอ คับป๋ม
จะเห็นได้ว่า เทอมมกี๊กุเรียนไปตั้ง 9 ตัว 22 หน่วยการเรียน กรูทำไปด้ายไงเนี่ย ตอนก่อนสอบไฟนอล กรูกะเพื่อนๆ ปั่นงานส่งก่อนสอบ1วัน แม้กระทั่งสอบเสร็จแล้ว ยังต้องปั่นต่อ ปั่นไปอ่านไป ฮิ้ววว หนุกหนาน รายงานกองเพนิน รั่วได้อีกกกกกก จะว่าไป โง่ๆอย่างกรูที่ทำเป็นแต่กิจกรรมเนี่ย 3.5 เนี่ยมันก็เยอะมากแร้ววว
จาปิดเทอมวันแรกครับพ๋ม ตอนตี4 ไปทัวร์ถ่ายรูปกะยอดชาย ไผ่ ของเรา
ทัวร์รัตนโกสินทร์ ลงผ่านฟ้า ไปตรอก กลับมาที่ ศาลเจ้าพ่อเสือ เสาชิงช้า วัดสุทัศน์ วัดโพธิ์ วัดพระแก้ว ศาลหลักเมือง
วัดบวร วัดราชนัดดาราม แทบแย่ครับพี่น้อง ไปถ่ายรูปแค่นี้ไปซะยาววววว
หนุกหนานๆ
หลังจากปิดเทอม ก็กลับบ้านที่ขอนแก่นนนน ม่ายอยากจะพล่ามว่ากลับได้แค่เพียง 5 วันก็ต้องกลับมาอีกแร้ววว เป็นวัยรุ่นมานเหนื่อยยยย ขอบอกว่ากลับบ้าน 5 วัน เมาทุกวันคับ วันแรกก็งานเข้าเรย โหน่งคุงกลับมาจากเชียงใหม่ ออกมาข้างนอกกะเติ้ล ได้เรื่องเรยคับ หลังจากนั้นก็ทุกๆคืน หลังพระอาทิตย์ตกดิน ไม่เว้นแม้กระทั่งก่อนขึ้นรถมากุงเทพ แต่เสียดายมากที่ม่ายด้ายอยู่สังสรรกะเพื่อนๆ วันที่21 อ่ะ ต้องกลับก่อน มาพึ่งใบบุญของพ่อขุนฯ เสียดายมากเห็นรูปแล้วอิจฉาเพื่อนๆที่ได้เม๊าท์ ฝอยน้ำลายแตกฟองกันกระจาย แต่ก็ยังคิดถึงเพื่อนๆ 6/1ทุกคนน๊าค้าบ
พอกลับมากุงเทพ ที่มหาลัยก็มีงานแรกเลยคร้าบ เป็นงานที่เป็นความภาคคภูมิใจของ ชาว จุฬาฯทุกๆโคน
การได้ถวายบังคม ต่อพระบรมรูปพระบาทสมเด็จพระปิยะมหาราช ผู้มีพระมหากรุณาทีคุณต่อเหล่าลูกๆ
และปวงชนชาวไทย ลูกได้น้อมถวายสักการะพระองค์ ถือเป็นความภาคภูมิใจมากคับ
หลังจากนั้นก็ใช้ชีวิตที่ราม2 ร่วมอาทิตย์กันเลยทีเดียว
ได้ข่าวว่าติด f ไป2วิชา เนื่องจากอ่านหนังสือม่ายทัน ต้องตามแก้ให้จงได้
หลังจากนั้นก็เป็นเวลาแห่งการเปิดเทอม พร้อมกับย้ายหอใหม่ ไฉไลกว่าเดิม ไกล้มหาลัย สะดวกสะบาย
เวลาว่างจากการเรียนจะได้กลับมางีบได้ อิอิ จิตเช้าก็ไม่ต้องรีบมาก แต่ต้องไปให้ทันนน
เทอมนี้ลงทะเบียนไป 20 หน่วย 6กระบวนวิชา มีแต่วิชาละ3หน่วยทั้งนั้นเรย
แต่ละตัวก็นะ มิดเทอม40 ไฟนอล50งี้ ตัดเอ 85งี้ อะไรนักหนาชีวิต
ทีแรกกะว่าจะเรียน22 หน่วยเหมือนเดิม แต่ไม่ไหวแล้วอ่ะ เหนื่อยเกิ๊นน เรียนๆไป
สบายๆไปดีดว่า เด๋วป่วยซก่อน
ทีแรกกะว่าเปิดเทอมอาทิดแรกจะกลับบ้านไปดูกีฬาสีที่ รร แต่ไม่ได้กลับ งานเข้า ลอยๆๆกระทง
วันเพ็ญเดือน12 ทำงานจิคับ ทำทั้งของคณะและของฝ่ายพัฒน์ด้วยเรย
วันประกวดนางนพฯ คณะ ฮาแตกครับพี่น้อง เพราะว่า เราส่งผู้แข่งขัน2คน ลงไปช่วงชิงตำแหน่งนี้มา
อิ หญิงบอลของเรา มันได้เพลง 2มือกราบลงที่ตรงเหนืออาสน์ ชุดมันอลังการณ์เวอร์ๆ ฮามากๆ ชอบๆ
แต่ของหูแนนนี่สิ ไหงอยู่ดีๆมาเอาเราไปเป็นพระเอกเอมวีซะงั้น ไม่ได้เต๊ยมอารายเล้ยย สดทั้งน้าน
เพื่อนๆมีความเห็นว่าไงมั่ง กะเอมวีหากันจนเจอมนคืนนั้นส่ง เอสเมเอสมาที่ เอ้ยม่ายายช่ายแระ
เออแล้วก่อนลอยกะทงได้ไปงานวัดมาด้วยยย วัดภูเขาทอง งานวัดสไตล์วินเทจมากๆ ไปกะพี่อุ้ย แนน ว่าน
ขึ้นไปสักการะเจดีย์ภูเขาทอง เจอเพ่อนๆพี่ๆที่คณะมากมาย หนุกหนานได้อีกอ่ะ วินเทจมากมาย ชอบๆ
จากนั้นก็เป็นงานลอยกาทง งานนี้เหนื่อยมากคับแต่ก็สนุกอ่ะ ซึ่งผม เป็นคนช่วยพี่ๆทำกะทงของคณะครับ
กระทงครุศาสตร์ปีนี้ มาจากฝีมือเพศชาย คับท่าน ฮ่าๆๆ ฮามาก ทำงานดึกดื่น
กะไอ่แจ้ รมเหมท เกือบทุกวันเรย พอวันลอยจองก็ได้เดินขบวนด้วยอ่ะ ไปถือผ้าให้พี่ปอหนุกดี
นางนพ
คณะเราสวยมากๆ
หลังจากนั้นก็เป็นการลอยกะทงจิงๆ เอากระทงคณะนั้นที่ทำอ่ะแหละไปลอยกานเลย
ลอยกะพวกพี่ๆ พี่เจนบอกว่า ไม่ได้ลอยมา4ปีแล้วตั้งแต่เข้ามหาลัย - -
หนักมากกก กระทงอานหย่าย ยก3คน กล้ามขึ้นเรย กลังจากลอยเสร็จ
เราก็ไปช่วยฝ่ายพัฒน์หาตังต่อ ครับ มันมากโดยเฉพาะช่วงท้ายของการเปิดหมวก
ชีวิตเด็กมหาลัยปี1 อย่างกุเนี่ยก็เจออะไรมาเยอะเหมือนกานเนอะ แค่ปีแรกเอง ก็ได้ทำอะไรหลายอย่างแระ
ปีนี้ไม่ได้ลอยกาทงเป็นคู่ อีกแล้ว....
เปิดเทอมมาได้ 2อาทิตย์แล้ว เทอมนี้ได้สอนพิเศษด้วย สอนเด็ก ป.4ครับ
น้องปั้นของเรา ขอบอกว่าปวดหัวกะมานมาก ถึงมันจะอยู่แค่ ป4 ก็เหอะนะ
ต่อจากนี้ก็จะมีกิจกรรมทยอยมาเยอะขึ้นแร้ว เรียนก็หนักขึ้นด้วยล่ะ ต้องปรับตัวใหม่ซะแล้ว
มีแต่วิชายากๆด้วยซ้ำไป งานเข้าแล้วนะครับเพื่อนๆ ช่วยกันทำงานด้วยนะ
นั่งมองรึกลับบ้านนอนอ่ะ มันไม่ได้ช่วยให้เสร็จเร็วขึ้นหรอกนะ คนอื่นเค้าเหนื่อยว้อย
บ่นมาเยอะแล้ว สมควรจะพอได้ซะที ละนะ
ปัจฉิมลิขิต
รักพ่อแม่ ครอบครัวมากมาย ตอนนี้กำลังทำความฝันให้เป็นจริงอยู่
รักเพื่อนๆ6/1 เพื่อนเพื่อน สมัย ม.ต้น รักเพื่อนๆ ปัจจุบัน เพื่อน อีดียู เพื่อนมหาลัย รัก และคิดถึงมากๆ
รัก อีดียู รักมหาลัย รักทุกคน
รัก คน อ่าน น๊ะ
รัก...
เฮ้อออออ....มาอั๊พแล้วว น๊า หลังจากที่หายไปหลายเดือนหลังจากการเข้ามหาลัย มันมีอะไรเข้ามาในชีวิตเยอะอยะเลย มะมีเวลาว่างให้กับใครเลยอ่ะ รวมทั้งตัวเองด้วย พอได้มายืนตรงจุดๆนึงที่เคยอยากได้มาแล้วอะนะ แต่พิได้มันมา มันกลับทำเราเหนื่อย เหนื่อยมากๆ
แต่ที่เราทำไปทุกอย่างอ่ะก็เพราะเราอยากทำทำตามใจของเราเอง เลอกแล้ว แล้วก็หายไปจากโลกปกติที่เราเคยเป็นมาซะนาน คิดถึงนะจ๊ะทุกๆคน ที่หายไปก็ไม่ได้ไปไหน ยังเหมือนเดิม แค่เปลี่ยนแปลงสถานภาพนิดหน่อย คิดถึงมากๆ คิดถึงบ้าน เพื่อนๆ อะไรๆเดิมๆ คิดถึงที่ว่างๆที่ตรงนี้ของเรามากๆ เพราะเราไม่ได้มาระบายเติมแต่งอะไร ที่เราเคยทพให้มันมีสีสันเป็นอย่างใจเรา
ไม่ว่าจะเป็นตอนที่เรามีความสุขหรือว่าอาจจะไม่มี อยากเล่าเรื่องราวต่างๆมากมายที่เราได้เจอมาในเวลาที่เงียบหายไป แต่ว่ามันมีมากมายเหลือเกินที่จะเล่าในตอนนี้ซะแล้ว กลับมาคราวนี้เราอยากระบายมันอีกทีระบายเรื่องที่เราอยากจจะระบายกับที่ว่างของเรา เวลาที่ผ่านมายอมรับเลยว่าเรามีความสุขกับมันมากเพราะมันคือความฝันของเราทั้งที่มันไม่ใช่ความฝันที่สมบูรณ์ของเราอย่างไรแล้วมันก็เป็นความฝันที่เป็นความจริงอยู่ดีมันอาจจะขาดหายไปบ้างก็เท่านั้นแหละ ....
ตอนนีเหรอ เรารู้สึกว่าเรา ท้อแท้จังเลยอ่ะ มันเหมือนกับอะไรซักอย่างที่มันพาเราไปเจอกับกำแพงที่เราไม่อยากจะเจอมันเพราะเราหาวิธีที่จะผ่านมันไปได้ยากเย็น และเราเกลียดมัน เเหมือนตอนนี้เรากำลังเดินลัดเลาะไปตามกำแพงเพื่อหาประตูหรืออะไรซักอย่างที่เราจะผ่านมันไปได้ มันเป็นสิ่งที่ยากลำบาก เราเดินมาเจอมันอีกครั้งหนึ่งพร้อมกับความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาใส่เราเอง เรารู้สึกว่ามันหนักมาก กับการผิดหวังจากอะไรซักอย่างที่เราตั้งใจกับมันเราไม่อยากรับรู้มันเลยซักนิดเดียว คนอื่นอาจไม่รู้ว่าเราเป็นอย่างไรในตอนนี้เพราะเราไม่อยากแสดงออกให้คนอื่นต้องมาลำบากใจกับเรา จิงๆนะ เพราะคนเหล่านั้นเค้าก็มีภาระมากมายพอๆกับเราอยู่แล้วแล้วเราเป็นใครกัน จะไปเพิ่มความลำบากใจให้กับพวกเขาอีก รึเราอาจจะคิดไปเองว่าจะมีคนมาเดือดร้อนใจร่วมกับเราเองก็ได้นะ ใช่มันอาจจะจริง แต่เรามั่นใจว่าในต้องมีซักคนนึงที่เป็นอย่างนี้อาจจะน้อยแต่เราเชื่อว่ามี
เราไม่ชอบเลยจริงๆกับการที่ต้องมาเจอกับอะไรอย่างนี้เรารู้สึกว่าเราพบกับมันบ่อยแล้วนะ แต่พอเจอเข้าอีก เรากลับรู้สึกว่ามันหนักขึ้นเรื่อยๆ เราท้อ มากๆ จิงๆนะ ตอนนี้เราเดินมาถึงทางแยก ทางที่เราไม่คอยากให้มันเกิดขึ้นกับตัวเราเองรึใครๆ ใครไม่เป็รอน่างเราเค้าก็คงไม่รู้หรอก ที่ มข. เราสอบได้ในสิ่งที่เราอยากเรียน แต่ว่านะ เราเลือกที่จะตามความฝันมากกว่า แต่เราก็ต้องมาล้มเหลวในความฝันของเราเอง ตอนนี้กำลังพยายามหาทางออกให้กับกำแพงอันนี้อยู่ แต่ตอนี้เหนื่อยมากมาย อยากจพักมั่งแล้ว
ล่ะ นะ ม่ายอยากจารู้โลกข้างนอกเลย จิงๆ
ปล. รักที่ว่างนี้จัง
รักพ่อ แม่ ที่ให้กำลังใจเสมอ
รักครอบครัว ที่คอยอยู๋เคียงข้าง
รักโอ้ย ฝ้าย เปา ฝน ที่คอยเดินก้าวพร้อมกับเรามา รักมากๆ
รักเพื่อนๆทุกคน ที่คิดว่าเราเป็นเพื่อน เราก็จะเป็นเพื่อนพวกคุณเหมือนกันนะ
รัก รัก รักทกคนเลยที่ยังมีความรักให้เรา นะ
ได้แล้ว อ่ะ .....เย้อ่า เย่ แม็กติด จุฬา แล้วนะคับ
แต่ขอบอกว่าเหนื่อยมาก ไปกุงเทพแล้ว ต้องไปมหาลัยทุกวันเลย
ตั้งแต่วันที่24 เป็นต้นมา วันที่ 25 first date ที่ข้างสนามจุ๊บ พี่ๆฮาแตก ฮ่าๆ
แล้วก็สัมภาษณ์ วันที่26 วันที่27 รับน้องคณะ ฮามากคับพี่น้อง แด๊นซ์กันทั้งวัน
เสร็จละมึงคราวนี้เสร็จล่ะมึงๆ ฮ่าๆๆๆ แต่ขอบอกว่า ตอนที่พี่ๆบูมให้เราขนลุกทุกทีเลย
มันคือความฝันของเราเลยหละ ฮูย มีความสุข
28ตรวจร่างกาย ตอนเย็นไปหาหอพัก ทั่วเมืองกรุงกันเลยทีเดียว เหนื่อยแบบไม่ไหวแล้ว
แล้วตอนเย็นๆก็กลับบ้าน ขอนแก่น คิดถึงบ้านมาก เพราะว่า มานเหนื่อยมากๆๆๆ แบบที่สุดๆแล้ว
กลับมาแล้วก็ออกไปซื้อของ ไป รร แล้วก็มานั่ง อั๊พไอ่เนี่ย ฮ่าๆๆ
ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างแล้วนะ ไว้เด๋วมาอั๊พใหม่ ยินดีกะเพื่อนๆทุกคนด้วยน๊า
MackiiE
Edu Cu
... เศร้า นะกลับมาแล้ว ...
ไปงานศพมา ที่กรุงเทพ
งานศพคุณลุงตี๋ สามีที่แสนดีของป้าปุ๊
ที่จริง มันก็ไม่น่ามาเขียนในที่แบบนี้หรอกนะ
ที่อยากจะเขียนเพราะว่า เราได้เจออะไรอีกหลายๆอย่าง
ในแง่ของความรัก และชีวิต ของคน อย่างเราๆนี่แหละ
จากในครั้งนี้ จิงๆนะ
เด๋วเล่าให้ฟัง เริ่มจากไปเลยอ่ะนะ เราออกเดินทางแบบครอบครัวใหญ่
ด้วยรถตู้ขนาด15ที่นั่ง แต่ไปกัน10คน มีแต่คุณลุงคุณป้า
และก็น้า แล้วก็เรากะแม่ เราเป็นเด็กสุดเลย
เพราะแม่ไม่มีเพื่อนต้องไปเป็นเพื่อนแม่
รถตู้ออกเดินทางในเวลา7โมงเศษ เช้ามากๆ และในเวลาเที่ยงเศษๆก็มาถึง
กรุงเทพแล้ว รถตู้ขึ้นทางด่วนที่รังสิต มาลงทางด่วนตรงเพลินจิต
พอดีรถตู้มานไม่รู้จักทาง ที่จริงแล้วมันต้องเลี้ยวซ้าย เพราะว่า
เราจะไปโรงพยาบาล สุขุมวิท เพราะป้าปุ๊เป็นนางพยาบาลหัวน้าตึกที่นั่น แต่มานพาเราเลี้ยวขวา
ไปนู่นเลย พญาไท สาด พากุไปมัยวะ ตอนลงทางด่วนน่ะกุก็บอกแล้ว
ว่าให้เลี้ยวซ้ายๆ แต่มานมะเชื่อ เจือกเปิดแผนที่แล้วพากุมั่ว
หลงเลย สาด กุจำได้หรอก เพราะ รพ สุขุมวิท อยู่แถวๆ เอกมัย
หอ อีโอ๊ย กุไปประจำ และแล้วมันก็พาเราหลงจิงๆ
มาถึง รพ สุขุมวิท จิงๆก็ตอนบ่าย 3 ห่า ทั้งทั้งที่ลงทางด่วนตอนเที่ยงครึ่ง
พอมาถึงโรงพยาบาลแล้วก็เข้าไปหาป้าปุ๊ ป้าปุ๊บอกว่าวันนี้สวดตอน5โมงเย็น
แล้วก็ให้น้อง ที่โรงบาลพาไปกินข้าวเที่ยง กะไปโรงแรม
เราได้นอนโรงแรมแถวๆทองหล่อ พอถึงโรงแรมปุ๊บ เราก็โทรหาอีโอ๊ยเลย
เพราะมานนัดกะเราว่าไปจะดูหนังกาน ก็ออกไปรอมัน มานมาช้ามาก
รอตั้งนาน เกือบหลับ แล้วเราก็ออกไปมาบุญครองกัน
แล้วก็ไปดู Ice age2 กาน ฮามาก ชอบมั่กๆไอ้ตัวที่มานตามหา
เม็ดอะไรซักอย่าง หามาตั้งแต่ภาคแรกแล้ว ทั้งฮาและน่ารัก
พอดูจบทุ่มกว่า แล้วรีบไปวัดทันที ศพตั้งที่ศาลาวัดธาตุทอง เราก็รีบไปอีโอ๊ยก็กลับหอ
ไปถึงสวดเสร็จแล้วอ่ะ ไปไม่ทัน แง่ว
วันต่อมา วันนี้เป็นวันเผาศพ แต่เค้าเผาตอนบ่าย2 แต่ครอบครัวเราดันตื่นเช้า
วันนี้แม่เลยชวนออกไปประตูน้ำ พี่สาวก็มาด้วยวันนี้ เราก็ไปกัน
ไปถึง ใบหยก แม่กะพี่สาวเดินกันใหญ่ แต่กุไม่ได้อะไร แม่เลยให้ตังค์ไปหากินข้าว
กุก็เลยเดินๆๆ แม่งเดินไปเดินมาถึง พารากอน เห้ แถวนั้นไม่มีอะไรน่ากินเลย
ก็เลยไปนั่ง กินข้าวที่ฟู้ดเซนเตอร์ที่พารากอน แล้วก็ออกไปเดินสยาม
อีโอ๊ยไม่มาด้วยเพราะมันทำงาน เราเลยได้เดินคนเดียว แล้วก็กลับโรงแรม
ขอบอกว่าชอบ แม๊คดูนู่ ที่พารากอนมาก อิอิ ก่อนกลับได้ดู 4gotten ด้วย
เค้ามาโปรโมตงาน MAA ที่พารากอน หุๆ เออ rotty boy หอมมั่กๆ
พามางถึงโรงแรมเราก็พากานออกไปวัดกัน ไปสวดแล้วก็ทำพิธีเผาศพ
ป้าปุ๊ทำงานคนเดียวเลย ท้งวันวิ่งไปมาๆ แกคงจะเหนื่อยมาก ก็งานมีมาแล้ว6วัน
รวมวันนี้ด้วยก็7วันแล้ว งานก็ดำเนินไปเรื่อยๆ จนถึงพิธีเผาอ่ะ พอเผาศพเสร็จแขกกลับแล้ว
ป้าปุ๊ ร้องไห้ใหญ่เลย แกงคงจะเสียใจมาก เพราะต้องมาเห็นภาพสุดท้าย
ของคนที่รักกัน กินอยู่ด้วยกันมา20กว่าปีแล้วต้องมาจากไป
สงสารป้าปุ๊มาก เค้าพาป้าปุ๊กลับบ้านเราก็ตามเข้าไปที่บ้าน ขุมวิท 65
ทีนี้ป้าปุ๊จำอะไรไม่ได้เลย ถามแต่ว่าลุงตี๋ไปแล้วจิงๆเหรอ เค้าหนีป้าปุ๊ไปแล้วจิงๆเหรอ
เราสงสารป้าปุ๊มากๆจิงๆ เราเลยเดินออกมารอข้างนอก เดี๋ยวจะร้องไห้ไปกับป้าปุ๊ด้วย
แล้วต่อจากนี้ป้าปุ๊ต้องอยู่บ้านกะแม่บ้าน 2คนแล้ว เฮ้อ... นะชีวิตคนเรา
วันต่อมาเป็นวันที่เราต้องไปลอยอังคาร เราออกมาแต่เช้า และเราก็
ไปลอยอังคารกันที่ปากน้ำ นั่งเรือตำรวจน้ำไปลอยตรงปากน้ำเลย
ขอบอกว่าชอบมากๆ แต่ท่าทางหลายๆคนจะเมาเรือ
พอลอยอังคารทำพิธีอะไรเสร็จหมดเรียบร้อยแล้ว ป้าปุ๊ก็พาไปกินข้าวเที่ยงกัน
ขอบอกว่าอาหารเยอะมากๆ อร่อยๆทั้งนั้นเลย โดยเฉพาะ
ข้าวเหนียวมะม่วง เค้าบอกว่าอร่อยที่สุดในโลกเลย อิอิ อร่อยจิงๆ
กินข้าวเสร็จแล้วก็ถึงเวลาต้องจากกัน พวกเราก็ลาป้าปุ๊กันอยู่นาน2นาน
แล้วก็กลับมาที่บ้าน ถึงตอนทุ่มกว่าๆ เหนื่อยมาก
ขอบคุณป้าปุ๊มากๆ
เล่ายาวไปหน่อย ก็นะได้ออกจากบ้านทั้งที
แต่ว่าได้อะไรกลับมาเยอะแยะกว่าที่คิด
เป็นสิ่งที่บางทีก็ไม่สามารถพูดได้ แต่รับรู้ได้ด้วยความรู้สึก
ความรักที่แสนดีและบริสุทธิ์ ความผูกพัน....... ฯลฯ
แล้วถ้าเราย้อนกลับมามองตัวเราเอง
ถ้ามันเกิดขึ้นกับเราล่ะ เราจะเป็นอย่างไร
เราไม่รู้ เราตอบไม่ได้หรอก...แต่รู้อย่างเดียวว่ามันคงเศร้ามาก
คนที่เรารักมากๆ ต้องมาจากเราไปซะก่อน......
มุมอับของชีวิตเฮ้อ...ถอนหายใจแรงๆ ซักหน่อย หลายๆทีก่อนแล้วกัน นะ
ก่อนที่จะพูดไปถึงเรื่องอื่นๆนะ ก็จะให้ทำไรอ่ะ ตอนนี้ทำได้แค่ ถอนหายใจ ไปวันๆ
ก็นะชีวิตทุกวันนี้ปวดหัวมาก ซีเรียสๆๆๆ แบบว่าไม่ไหวแล้ว
จะอะไรซะอีกล่ะ ก็คะแนนไง คะแนน แอ๊ดมิชชั่น ก่วยแตกโคตรๆๆๆๆ
ยังหาทางออกให้กับชีวิตเราเองไม่ได้เลย ตอนนี้ก็ได้แต่ รอๆๆๆๆ รอๆๆๆคะแนนออกมาใหม่
ช่วงนี้อ่ะ โทรหาป๊ากะมามิ๊ทุกวานเรย ต้องคุยๆๆกันทุกวันว่าจะเอายังไงกะชีวิตดี เฮ้อ คิดแล้วเหนื่อยใจ
คะแนนทีแรกพอได้ลุ้น รัดสาด จุฬาอยู่นะ แต่คุยกะป๊ะป๋าแล้วป๋าว่าไม่ให้เอา ป๋ษม่ายชอบรัดสาด
กำซะเลยงั้น แต่พอๆไปๆมาๆ คะแนนเหลือแค่รัดสาด มธ เอ๋า อะไรวะ ซวยจิ๊บหาย
คะแนนน้อยนิดเท่าหอยมด จะเอาอะไรไปแดก สงสัยได้เรียน มข รึไม่ก็ ราม เฮ้อ
ซิ่วแน่ๆคอยดู
เอาไว้แค่นี้ก่อนละกันนะ เบื่อๆๆ ขอตัวไปเล่นน้ำสงกรานให้สบายใจ ก่อน
แล้วค่อยมาซีเรียสทีหลังละกาน
ขอให้เพื่อนๆทุกคนได้เรียนคณะที่อยากเรียนทุกคนเลยน๊า โชคดีๆๆๆ
ขอให้คะแนนรอบใหม่สูงๆๆกันทุกคนน๊า
...พื้นที่ส่วนตัว ...โลกนี้มานคงจาพอมีพื้นที่ส่วนตัว ม่ายต้องกลัวว่าใครม่ายเข้าจาย ...
 หวาดดีจ้า
 ห่างหายปายนาน<แสนนาน>นานมั่กๆๆ เกือบ 2เดือน รึ2เดือนกว่าๆ อ๊ะช่างมานเหอะ ก็เอาจังกึมมาแก้ขัดไปก่อนแล้ว อิอิ
 ที่ม่ายได้อั๊พก็เพราะว่ามานยุ่งมากๆๆ  โดยเฉพาะช่วงสอบ ^Admission^ ใครมานจะมะยุ่งเนี่ย  มันผ่านไปแล้ว... และเวลาก็ล่วงเลยมาจนปิดเทอม- อีกแล้ว - รู้สึกว่าปิดเทอมครั้งนี้ จาไรความหมายมากๆเลย
 ชีวิตนี้ไม่มีอะไรทำเลย นอกจากกิน -นอน -วิ่ง -แล้วก็นอน-แล้วก็กิน-แล้วก็เปิดคอมเล่นเน็ตเนี่ย ตั้งแต่สอบเอเนทเสร็จวันแรกเลยก็รู้สึกว่าชีวิตมันโล่งๆแล้ว ง่ะ แต่ปิดเทอมก็ดีเหมือนกาน ชอบปิดเทอมอย่างนึงนะเพราะว่าได้อาบน้ำนานๆ สมใจอยาก อิอิ ชอบมากๆ ฮ่าๆ แล้วก็ไม่ได้ไปไหนเลยปิดเทอมง่ะ อยู่แต่บ้านแล้วตอนเย็นๆก็ออกไปวิ่ง  ที่บึงกะขาวเลยปิดเทอมนี้  อ่ะที่ไหนได้ ออกไปทำหนังสือรุ่นกะอาจารย์ปริญญาทุกวานเลย เฮ้อ  แต่ตอนนี้ก็เสร็จแล้ว และอีกไม่กี่วันเพื่อนๆๆ เราจะมีหนังสือรุ่นกานแล้ววเย้ๆๆ มีอาไรห้ามติชมกานเป็นอานขาด อิอิ และว่าไปแล้วปิดเทอมนี้ก้อน่าเบื่อๆเป็นอันมากโดยเฉพาะอากาศที่ร้อนจัดของประเทศไทยเรา ร้อนมั่กๆ จนไม่ได้ออกจากบ้านกันเลยทีเดียว ออกที6โมงเย็น เออว่าไปปิดเทอมเพื่อนก็หายหมด อยากดูหนังก็ม่ายได้ดู ไปเที่ยวกลางคืนแบบ เบาๆก็ไม่ได้ไปเหมือนชีวิตนี้ไรสาระมาก จะกลับกาฬสินก็ได้กลับทีละวัน2วันต้องกลับมาทำธุระที่ขอนแก่นอีกเฮ้อ เบื่อจางเลย ทีแรกก็วางโปรไว้ว่าจะไปทะเล แต่ไปๆมาก็ไม่มีเวลาซะงั้น เอาไว้เมษาค่อยไปก้อด้ายเนอะ เอ้อ ช่วงนี้โทรศัพท์เจ๊งอ่ะ  ต้องขอโทษอย่างแรงถ้าใครโทมามะติด(กุเองก็ม่ายได้โทรเหมือนกาน)มานทำให้เราอารมเสียมาก ไม่เป็นราย อาทิดหน้าแม่ซื้อให้ใหม่  อิอิมีไรก็โทมาด้ายจาโอนสายเข้าบ้านไว้ น่ะ ว่าไปปิดเทอมนี้ก็เหงานะ คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงบ้านคิดถึงบรรยากาศตอนป็นนักเรียน อ่า
 ได้อะไรกะมานมาหลายๆอย่างเลย อีกอย่างตอนนี้ม่ายมีคนควง 555+ต้องการอย่างแรง อ่ะ ล้อเล่งน่า เปงอย่างนี้ก็เปนไปเหอะ นะ แล้ววันที่23นี้ก็จะจบการศึกษาระดับมัธยมแว้ว ตื่นเต้นๆ และจาได้เจอเพื่อนๆด้วย อ่า คงจะเฮา เม๊า+ฝอย แตกไม่น้อยเลย เพื่อนฉานแต่ละคน เออ แต่วันนี้มาอั๊พทีก็อั๊พเยอะเหมือนกานนะเราเนี่ย
นานๆที ดองไว้เป็นชาติ
 อั๊พปุ๊บก็บ่นซะยาวเลย นะ ก็แบบว่านะ เสปซมันก็คือที่ว่าง
ก็ขอมีพื้นที่ส่วนตัวกะเค้ามั่งน๊า
แบบในเพลงน่ะ ชอบมั่กๆ i love palmmy
เมาท์ซะเยอะเลยอ่ะ
เห็นเพื่อนๆมีเสปซกานหลายคนแล้ว อั๊พไรกานมั่งก็มะรุ
บ่นตามประสากานไป ว่างๆเห็นมาบ่นๆ
อะนะ
สุดท้ายแล้ว(ดีกว่า)
คิดถึงเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆทุกคนน๊า คิดถึงมากๆ
ขอบคุณทุกคนน๊าที่เข้ามาอ่าน(อ่นให้จบด้วยล่ะ) +เม้นด้วย^^
ไว้ว่างๆแล้วเราไปเที่ยวกาน
กุมะด้ายเป็นตุ๊ดนะเว๊ กุชอบสีชมพูต่ะหาก
มานเจ๊ง ง่ะ
|
|
|
